Kattenpraat

Wat een verhaal! We werden gebeld door een dierenkliniek. Er zat al 3 weken een kat in de praktijk die in het begin stervend werd binnengebracht. Hij had ernstige neurologische verschijnselen en het was maar de vraag of hij het zou overleven. Hij heeft zelfs even in coma gelegen. Maar door een wonder kwam hij door zijn hele diepe dal en hij herstelde! Hij eet en drinkt goed en begint het kot bij de dierenarts beu te worden. Hij is echter wel bijna blind, hij zou enkel schimmen zien. Ons vriendje zou verwilderd zijn, maar laat zich door de intensive verzorging de afgelopen tijd al goed aaien. Een kattenasiel zou hem overnemen als hij hersteld zou zijn, maar nu komt het... Het asiel liet niks meer van zich horen. Er werd gebeld, er werden berichtjes gestuurd, maar ze werden nooit meer teruggebeld. Laat gewoon iets van je horen, dan weet de praktijk ook waar zij aan toe is. We denken er het onze van. Maar nu zat de dierenartsenpraktijk dus met de handen in het haar en vroeg ons of wij echt geen plekje voor hem hadden. Nou... we hebben die gemaakt. Punt. We vonden het zo verdrietig. De praktijk was zo dankbaar dat wij geen enkele kost hoefden te betalen, we kregen zelfs nog voer mee. DANK! We geven Cedy nu wat rust, en gaan hem eens beter leren kennen. We zien nu al dat hij een enorme harde klap moet hebben gemaakt, want zijn kopje staat nog schuin, maar we gaan nogmaals, hem rustig leren kennen. Pssst, we krijgen net nog nieuws dat ie knuffelen leuk vindt, dus die schuwheid zal wel meevallen ;-) Wordt vervolgd!