Kattenpraat

Lieve kleine Pebbles is niet meer ... "Man man wat komt dit hard aan. Onze kleine hartenbreker heeft zijn strijd verloren. Samen hebben we gevochten tegen die oneerlijke aangeboren ziekte. Dag en nacht vocht jij met al je levenskracht, wij zorgden dat je de nodige rust kreeg in je over zachte bench, speciaal ingericht om je kleine tere lijfje zo gemakkelijk mogelijk te laten rusten. Heel veel kleine papjes en mini porties mousse om je met kleine beetjes te laten groeien. Je kwam met grammetjes bij maar hey dat deerde ons niet, we hadden tijd genoeg, dachten we. Maar opeens ging het helemaal mis... Toen ik naar je bench kwam voor je ochtend mousseke, stond je niet bovenop je mandje te springen zoals anders. Ik zag je ook niet meteen en toen zag ik je daar in een hoekje tussen je speelgoed liggen, helemaal uitgestrekt, muisstil, ademloos... Ik heb je opgepakt en zag je hartje zachtjes op en neer gaan...1001 gedachten gaan dan door je hoofd. Het eerste wat ik deed was je beademen via je neusje en oh ja: ik zag je lijfje de lucht in zich opnemen en je opende je anders zo stralende oogjes weer, oef ...nu snel wat extra suikers daar knap je van op. Maar steeds weer opnieuw zakte je weg. Je strekte steeds je hoofdje helemaal naar achter om toch maar wat lucht binnen te krijgen. Jou zo zien vechten, dat doet hartverscheurend pijn en opnieuw staan de tranen in mijn ogen. Verdorie toch, wat had ik het graag anders gezien, maar lieve Pebbles het was tijd om je te laten gaan, je was moegestreden en je kleine lijfje wilde helemaal niet meer mee. Het was een dappere,maar ongelijke strijd en we hebben je moeten loslaten en uit je lijden bevrijd. Lieve kleine man, we zullen je nooit vergeten. Je zit voor altijd in ons hart." ❤❤❤ je opvangmama's xxx"