Kattenpraat

Twintig jaar oud Bezorgd om de moederloze ukkepukken, boos op de daders van onze aangereden patiëntjes, verdrietig om de terminale schatjes, bewondering voor onze gehandicapte diertjes en onder de indruk van onze soms zeer hoog bejaarden opa's en oma's. Elke dag is het anders in onze organisatie. Thor is weer zo'n hartenbreker, zo'n oude ziel die zo lang op straat heeft gesloft, geslenterd. Hij was van niemand, maar wel gekend. De buurt trok niet zo heel veel van hem aan. Iemand gaf hem een bakkie eten, en zo hield hij zich recht. Maar Thor werd ziek... Hij legde zich neer en begon zwaar te ademen, zijn lijfje omhuld door een verklit vachtje. Hij had dringend hulp nodig, dus we werden gebeld -of we hem konden ophalen-. We zijn Thor gaan ophalen, en alweer een ritje naar onze dierenarts. Ons stokoude vriendje was uitgedroogd en werd aan het infuus gelegd. Eerst bijkomen hè lieverd. Uitrusten en alles even laten gebeuren. Jij moest altijd voor jezelf zorgen? Laat ons nu maar voor jou zorgen. Het infuus deed hem zichtbaar goed. Ondertussen ging de tondeuse rigoureus door zijn vachtje, want het was verschrikkelijk. Laat het maar gebeuren Thor... Zijn gebit was een ravage, ook dit hebben we meteen laten aanpakken. Er zijn tandjes getrokken, tandjes schoongemaakt. Tot slot is er bloed genomen, want er was een vermoeden. Conclusie: een schildklier patiëntje. Na enkele dagen aan het infuus, operatie, uitrusten en veel eten, mochten we onze respectvolle oude meneer ophalen. Lieve Thor. We maken een buiging voor jou. Ooit heb jij een warm nest gehad, dat zien we, dat voelen we. Maar ergens is het pad gaan afwijken en ken je noodgedwongen het buitenleven op je duimpjes. Maar nu krijg je je medicijntjes, je bent van je stomme vacht af, je nare tandjes, nu gaat het tij keren, let maar op. ps. Thor is gevonden in Riemst en was al gecastreerd.