Kattenpraat

Ons opaatje is niet meer Onlangs kwam deze hele oude meneer bij ons binnen, onderkomen, verzwakt, ziek. Een echte hartenbreker... Hij zat al snel in vele hartjes, maar ook in die van zijn opvangmama. "Het was goed geweest voor hem, hij wilde niet meer. Nog maar van alles proberen, om hem te laten eten en drinken, maar hij besliste anders... We zien het vaker gebeuren, na jarenlange ontbering, eindelijk hun redding en opeens is het afgelopen. Alweer enorm veel verdriet om een diertje die we niet konden redden. Het doet altijd pijn en nee, het went nooit. Gelukkig ook maar, want dat zou betekenen dat we afgestompt raken en dat mag en zal nooit gebeuren. Lieve jongen, je stal mijn hart. Tussen al het jonge grut maakte jij diepe indruk op mij. Ik nam je naar huis om je alle liefde van de wereld te laten voelen. Ik troost me bij de gedachte dat je genoten hebt van alle aaitjes en knuffels die ik je heb kunnen geven. Rust maar zacht, we zullen je niet vergeten x" Je opvangmama Lieve mensen. Degene die speciaal voor hem een donatie hebben gegeven? We zullen het goed besteden aan de andere spoedgevalletjes die onze hulp enorm hard nodig hebben, want zij krijgen altijd het voordeel van de twijfel. Ik denk dat opaatje in stilte goedkeurend had geknikt. Slaap wel lieve vriend, we hopen dat we je nog een meerwaarde hebben kunnen geven, een stukje extra...