Kattenpraat

Bommel Hij heeft geen gemakkelijk leven gehad, onze nieuwe vriend Bommel. Dat lees je in zijn ogen, merk je aan zijn houding en zie je aan de littekens, zowel letterlijk als figuurlijk, die hij meedraagt. Zijn hele leven lang leefde dit 17-jarige opaatje samen met zijn kameraadje Ollie op straat en werd hij van voeding, water en een beschut plekje om te slapen voorzien door een lieve dame die zich het lot van de zwerfkatjes in haar buurt aantrok. Maar nu trok zij aan de alarmbel, want Bommel was erg vermagerd en liep heel moeilijk. We sprongen dus onmiddellijk in de auto om Bommel én Ollie op te halen en samen naar ons opvanggezin te brengen, en het werd ons al snel duidelijk dat Bommel onze hulp wel kon gebruiken. Zijn vachtje was namelijk verfomfaaid en verbleekt, hij kon door tandproblemen niet op brokjes kauwen en had ernstige pijn aan zijn rug en gewrichten. Bommel mocht dan ook meteen een bezoekje aan de dierenarts brengen, waar vastgesteld werd dat ons oudje huidmijten, afgebroken tanden en - geen verrassing gezien zijn hoge leeftijd - artrose had. Na een behandeling voor huidmijt, een grondige opfrisbeurt van zijn vacht en met de nodige pijstillers tegen de artrose keerden we weer huiswaarts met de bedoeling om Bommel in alle rust en met de steun van maatje Ollie te laten herstellen, maar toen liep het mis. Bommeltje zakte door zijn achterpootjes en kon zijn gewicht moeilijk dragen, tijd dus om opnieuw langs de dierenarts te gaan. En daar toonde een röntgenfoto niet alleen dat Bommel aan ernstige spondylose lijdt, maar was er nog iets veel schokkenders te zien: er zat zowaar een kogel vlak naast Bommels ruggenwervel! Eén centimeter meer naar rechts en onze jongen was er niet meer geweest... Bommel kwam uit een rustige wijk, geen natuurgebied, geen jagers in de omgeving. Er is dus doelbewust op hem geschoten... Arme Bommel toch, wat heeft hij allemaal moeten meemaken in zijn moeilijke bestaan als zwervertje... Gelukkig is hij nu veilig bij ons, en wij gaan Bommel goed opvolgen en alle mogelijke ondersteuning bieden. Hij kreeg alvast een injectie met een medicijn tegen artrose, we gaan verder met de pijnstillers, geven ons mannetje speciale voeding en hebben ons ook een laserapparaatje aangeschaft waarmee hij behandeld wordt. En we zien ondertussen al de eerste voorzichtige resultaten, want Bommel is inmiddels al heel wat mobieler geworden! Qua karakter is het een beetje een oude mopperkont, onze Bommel, maar hij kan onze aaitjes stiekem wel waarderen en we merken dat hij eigenlijk toch wel erg blij is met alle zorg en liefde die hem te beurt vallen. Na al die zware jaren van overleven is het nu dan ook tijd om eindelijk een verwend kattenleven te gaan leven. Het enige dat Bommel nog moet doen is genieten van zijn welverdiende pensioen, en daar gaan wij met alle liefde voor zorgen. Welkom bij Buddy Kat, Bommel! ❤