Kattenpraat

Théoden is niet meer... ⭐️ Wie recent naar de nachthemel keek kon daar een prachtig nieuw sterretje fel zien stralen en schitteren, want enkele dagen geleden moesten we tot ons grote verdriet afscheid nemen van opvangertje Théoden... Afgelopen winter kwam Théoden onder zorgwekkende omstandigheden op ons pad: hij doolde al een tijdje rond op een afgelegen en landelijke plek en werd opgemerkt door een dame die daar zwerfkatjes voedert omdat dat de arme jongen het noorden helemaal kwijt was. En dat mag je letterlijk nemen, want Théoden liep overal tegenaan en was compleet in paniek, alsof hij van het ene op het andere moment blind geworden was... We leenden de bezorgde dame een vangkooi uit en na enkele dagen bang afwachten zat Théoden eindelijk in de kooi en konden we hem ophalen - en wat we zagen beviel ons niet, want niet alleen was Théoden duidelijk blind, hij had ook een lelijke rochel en maakte een heel lusteloze indruk. Het was het begin van een ware rollercoaster op gezondheidsvlak, waarin we Théoden zoveel mogelijk levenskwaliteit wilden bieden. Hij had regelmatig last van een zware ademhaling, pijnklachten en apatische momenten, maar met de hulp van medicatie leefde Théoden elke keer weer op en genoot hij van zijn natvoer en van aan de zijlijn luisteren naar het spel van de andere opvangertjes in huis. Théoden bleef steeds angstig voor mensen en wilde niet aangeraakt worden, maar hij kende de stem van zijn opvangmama erg goed en leek een soort vertrouwen naar haar toe opgebouwd te hebben. Op zijn manier was Théoden gelukkig. Begin mei begon zijn gezondheid echter zachtjes achteruit te gaan: eten ging moeizaam, zijn bewegingen werden trager en stijver en zijn ademhaling zwaarder. Théoden leek er nog voor te willen gaan, dus we keken het nog even aan, maar toen kwam er plots een punt dat het pijlsnel slechter ging en onze kerel aangaf dat het voor hem genoeg geweest was. Onze rode vriend sliep bij de dierenarts rustig in bij het vertrouwde geluid van de stem van zijn opvangmama en kreeg een laatste rustplaats bij haar in de tuin, de enige plek die voor Théoden ooit als een thuis gevoeld heeft... Lieve Théoden, je hebt geen makkelijk leven gehad, dat merkten we duidelijk, maar we hopen dat deze laatste maanden vol liefde, warmte en zorg dat enigszins hebben kunnen compenseren. Je bent nu vrij, maar ook al laten we je fysiek dan wel los, in onze harten blijf je voor altijd bij ons. Tot ooit, bijzondere jongen van ons... 💔