Kattenpraat

Het relaas van Mo, vertaald door zijn opvangmama: Hey, joepie joepie, hoi hoi! Mo! Rustig Mo'tje, rustig! Je zou toch eerst je verhaaltje vertellen? Ja ja, maar ik ben zo blij :-) Weet je? Toen ik nog een klein jongetje was, hebben ze mij is een doosje gestopt, samen met mijn vriendinnetje Bibi en op een camping bij iemand op het terras gezet. Best eng hoor, het was zo’n klein doosje. Gelukkig werden we binnengehaald en kregen we lekker eten, maar we konden daar niet blijven. Toen is mijn opvangmama ons komen halen in opdracht van Zwerfkat in Nood. Ik was 5 weekjes oud, heel erg ziek en woog maar 350 gram. Ik had een herpesvirus aan mijn oogjes en zwaar niesziek. Ik heb heel veel medicijntjes moeten slikken en wat ik het ergste vond, was steeds die zalf in mijn oogjes, 3 soorten en om de 2 uur werd het spul in mijn oogjes gesmeerd. Dat was toen.. Oke, ik zie nog altijd niet zoveel door mijn linkeroogje, maar mijn rechteroogje is helemaal goed en ik zie er keigoed uit. Ik ga nog vaak in de aerosolbak, dan krijg ik weer meer lucht, ik ben dan ook chronisch niesziek. Binnenkort mag ik naar buiten, ze zijn de tuin speciaal aan het afzetten voor mij! Dan kan ik, samen met de grote hond Sara en de oude blinde kater Frodo, gaan buiten spelen. Weet je wat het aller allerfijnste is ... ik mag blijven! Ik mag blijven, voor altijd he? Ja hoor Mo’tje voor altijd, wij kunnen je niet meer missen.x Een opvangmama