Wat maken we mee
2026 | 2025 | 2024 | 2023 | 2022 | 2021 | 2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | Eerdere berichten
Mei | April | Maart | Februari | Januari
06-02-2014
Mooie Lewie
Lewie kwam half november 2013 als een verfomfaaid ziek oud mannetje bij ons binnen. Hij was niet alleen ziek, hij was ook boos en helemaal over zijn toeren. Aanraken mocht niet, dan kon je een fikse knal van hem verwachten. Maar dit was allemaal gebaseerd op een diepgewortelde angst en hij kende het binnenleven niet.
Lewie kwam bij ons binnen, omdat hij aids-positief was en dringend medische zorg nodig had. Zijn tanden werden getrokken, hij heeft wekenlang lopen kwijlen, zijn vacht was kletsnat, het viel allemaal niet mee.
Maar zijn opvangouders hadden engelengeduld, en ook de dochter in het gezin spendeerde uren in zijn nabijheid. Heel langzaam begon Lewie te ontdooien... de man in het gezin was een beetje bang voor Lewie geworden, gezien zijn meppen die hij kon uitdelen, maar Lewie bedacht een ander plan. Na twee maanden opvang, liep Lewie op hem af. Niet om te slaan, maar hij kroop juist zachtjes tegen hem aan en maakte pardoes de klik. Hij fluisterde vast: 'Toe maar, aai me maar, ik geef me aan je over.'
En ja... het ijs was gebroken, sinds die dag is Lewie omgeslagen en is hij zijn demonen aan het verslaan. Aaien, aaien, aaien, mmmm lekker! Zijn opvangmama kreeg traantjes van ontroering. Ja... dit is waar we het voor doen.
Lewie zijn vachtje wordt steeds mooier en het kwijlen is gestopt. You rock opa Lewie!
Lees het vorige bericht
| Lees het volgende bericht
Lewie kwam bij ons binnen, omdat hij aids-positief was en dringend medische zorg nodig had. Zijn tanden werden getrokken, hij heeft wekenlang lopen kwijlen, zijn vacht was kletsnat, het viel allemaal niet mee.
Maar zijn opvangouders hadden engelengeduld, en ook de dochter in het gezin spendeerde uren in zijn nabijheid. Heel langzaam begon Lewie te ontdooien... de man in het gezin was een beetje bang voor Lewie geworden, gezien zijn meppen die hij kon uitdelen, maar Lewie bedacht een ander plan. Na twee maanden opvang, liep Lewie op hem af. Niet om te slaan, maar hij kroop juist zachtjes tegen hem aan en maakte pardoes de klik. Hij fluisterde vast: 'Toe maar, aai me maar, ik geef me aan je over.'
En ja... het ijs was gebroken, sinds die dag is Lewie omgeslagen en is hij zijn demonen aan het verslaan. Aaien, aaien, aaien, mmmm lekker! Zijn opvangmama kreeg traantjes van ontroering. Ja... dit is waar we het voor doen.
Lewie zijn vachtje wordt steeds mooier en het kwijlen is gestopt. You rock opa Lewie!
