Wat maken we mee
2026 | 2025 | 2024 | 2023 | 2022 | 2021 | 2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | Eerdere berichten
Mei | April | Maart | Februari | Januari
23-03-2014
Olivia gered van de dood, maar nog altijd boos
Olivia kwam 5 maart bij ons binnen, ze was stervende. Ze was zeer zwaar vergiftigd, en de dood had zijn deur al geopend. Ze verbleef maar liefst 6 dagen bij onze dierenarts aan het infuus, en kreeg het zwaarste antigif. Haar kansen waren minimaal, maar we wilden haar niet laten inslapen. Onze dierenarts vroeg het ons niet eens, hij wist hoe wij hierover dachten. Olivia haar leven hing aan een zijden draadje, maar een wonder voltrok. Onze dierenarts kon het niet geloven, maar Olivia was aan het herstellen, maar helaas niet te hanteren. Ze was zo boos en verwilderd en totaal geen mensen gewend. Maar ze overleefde de vergiftiging, hoe fantastisch was dat!
Momenteel is ze nog steeds boos. Blazen en spuwen. Ze is wel op een halve meter te benaderen en met een puzzelboekje in de hand, gaat onze opvangmama rustig bij haar zitten en doen alsof ze niet bestaat. Daarna aait ze Olivia voorzichtig met een verenstokje en dan ontspant haar lijfje en krijgen we zelfs een knipoogje. Stiekem geniet ze van de aaitjes van de zachte veertjes en kunnen we haar verleiden met snoepjes.
Wat nu vooral belangrijk is, is het feit dat Olivia handen niet meer eng gaat vinden. En ze maakt kleine stapjes. Bij geen beweging zien we haar relaxen en genieten, maar zodra je beweegt dan wordt haar defensief gedrag weer geactiveerd.
Tijd, geduld, liefde en bach druppels. Het gaat op en neer en we zien wel waar het schip strand of op volle zee gaat...
Lief meisje, we snappen je, we zijn eng he. Hoe het ook gaat, jou zal niets meer gebeuren.
