Wat maken we mee
2026 | 2025 | 2024 | 2023 | 2022 | 2021 | 2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | Eerdere berichten
Mei | April | Maart | Februari | Januari
15-04-2014
Dit had niet langer mogen duren
In Scherpenheuvel woont een opvanggezin van ons. Zij woont nogal afgelegen, weilanden vullen het landschap en elke kat in de omgeving is gekend.
Onze opvangpapa riep gisteravond zijn katten binnen en plots hoorde hij een klagelijk gemiauw uit de struiken komen. Dit klonk verontrustend, dus hij besloot een kijkje te gaan nemen.
Door de takjes heen, keken twee uitgeholde oogjes hem angstig aan. Deze kitten zag er niet goed uit. Snel een beetje eten halen en kijken of ze te lokken was. Na meer dan een half uur, kon hij haar pakken. In de eerste instantie schrok ze, maar toen een zachte hand haar uitgemergelde ruggetje streelde, gaf ze zich over...
Ze werd mee naar binnen genomen en de bench werd geïnstalleerd. De groene stinkende snottebellen vlogen in het rond en haar lijfje zo kwetsbaar en knokerig, was ook nog eens grotendeels kaal. De ontberingen die zij heeft moeten doorstaan, zijn helder en klaar. En dat op zo'n jonge leeftijd.
Eerst werd ze verzorgd en liet ze dankbaar de snottebellen verwijderen. Daarna schrokte ze haar lekker maaltje naar binnen. Honger! En och, ze was zo blij.... kopjes geven, spinnen, dankbaar en zo lief.
Na een uitgebreide knuffelsessie viel ze als een blok in slaap. Ze was (is) zo moe... zoveel in te halen, want buiten had ze daar geen tijd voor, dan moet je zien te overleven. Ze had het daar niet meer gered en we zijn echt heel blij dat we deze kitten nu alle liefde en zorg mogen geven.
Rust maar uit lieverd, komt goed..
