Logo VZW Zwerfkat in Nood II

In herinnering


Volg ons op Facebook

Deze lieve katten zijn helaas gestorven tijdens de opvangperiode bij ons. Het doet altijd veel pijn en verdriet om deze dieren te verliezen. We dragen hun naam in ons hart, maar ze verdienen ook een eigen plekje op onze website. De stukjes zijn geschreven door de verzorgers van de overleden diertjes. Op deze manier kunnen ze afscheid nemen en voelt u de beleving vanuit hun kant. 

In Herinnering bij de eigenaar

In Herinnering tijdens opvang

2003  |  2004  |   2005  |  2006  |  2007  | 2008  | 2009  | 2010 | 2011 | 2012 I 2013 I 2014 I 2015 I 2016

2017

Datum binnenkomst - Datum overlijden

Oscar
februari 2017 - 9 november 2017



Noa
januari 2017 - 5 november 2017



Lieve Noa,

Soms doet het leven een beetje pijn en verlopen de dingen niet zoals we zelf willen. Denk dat jij me daarin wel zeker zult begrijpen. Je kwam binnen als een bang en schuw katje. Je verborg je steeds achter je zusje en soms twijfelde ik of jullie wegen ooit zouden scheiden. Maar ja hoor, je vond de moed en de kracht om langzaam maar zeker open te bloeien en je eigen weg te gaan. 

Ik stond week na week verbaasd over de groei in je zelf-vertrouwen. Je sloot je aan bij de andere katten hier, liep me voor de voeten om snoepjes te krijgen en je zou zelfs het eten van mijn bord gepikt hebben tijdens het avondmaal! Gezellig slapen op de krabpaal, in het mandje naast mijn bed of nu het kouder werd, voor de verwarming. Spelen met muisjes, met de pluimenstok of met de andere katten des huizes, je deed het allemaal. 

Je was er helemaal klaar voor! Je stond op de website, op zoek naar een nieuwe thuis… maar helaas…. verlopen de dingen niet altijd zoals je zelf zou willen. Je hebt hard gestreden, maar niet gewonnen. Ik heb je moeten laten gaan…

Weet dat voor altijd jouw thuis, in mijn hart zal zijn. 

Lieve Noa, wat zal ik je missen.

Jouw opvangmama.

 

 

 

Merlijn
13 oktober 2017



Suzie
september 2016 - 13 oktober 2017


Guusje
januari 2016 - 29 september 2017



Pebbles
augustus - 20 september 2017

Roosje
september - 17 september 2017



Marty
augustus - 25 augustus 2017



Panache
augustus - 19 augustus 2017



Vaca
8 augustus - 13 augustus 2017


 

Lief piepklein meisje Vaca,

Te vroeg op de wereld gekomen maar ooooh zo dapper!

Je kreeg een speciaal speentje om met een spuitje gevoed te kunnen worden. Maar jij liet weten dat je liever sabbelde aan het speentje van een flesje. Je dronk genoeg , dat ging prima.

Je hield van lekker warm, ook dat maakte jij ons al snel duidelijk. De couveuse graag op hoge stand en flesje drinken met een snuggle onder je buikje.

Zo klein en je had ons totaal onder controle. Om de 2 uur naar je kijken. Om de 2.5 uur een flesje. Als iets niet helemaal was zoals jij dat wenste liet je dat wel merken. Ik wist zelfs hoe ik jouw dekentje moest vouwen zodat jij het lekkerste lag om fijn in te doezelen.

Wat had ik dit graag voor jou blijven doen. Ik wilde je zo graag zien opgroeien! Maar dat groeien wilde niet zo lukken. Elke dag was er hoop bij het wegen. Je dronk zo goed, alles ging goed. Maar je bleef hangen onder de 70 gr. Je kopje bleef zo klein als dat van een net geborene.

En plots zag ik dat het mis ging. Mijn sterk vechtertje werd rustig. Te rustig. Het pittige ging er uit.

Je lag tegen me aan. Tevreden,maar zonder wil nog verder te vechten. Ik wilde wel de strijd nog aangaan. Heb nog om me heen gevraagd en alle tips ter harte genomen en geprobeerd. Maar tevergeefs. Jij gaf aan dat je wilde doezelen in mijn armen. Jij wilde gewiegd worden. En zo, wiegend in mijn armen, ben je stiekem vertrokken.

Lief klein meisje, we gaan je zo vreselijk missen! Je was zo dapper!

We hebben je nu een mooi plekje in de tuin gegeven.  Een straaltje zon scheen over jouw plekje. Lekker warm, precies zoals jij dat wenst.  Het was het plekje waar onze Maci die pas geleden stierf graag lag. Ik weet zeker dat onze Maci nu over jou waakt.

Geniet van de liefde en warmte daar nu.

Voor altijd in ons hart, dag lieve kleine Vaca!

Een laatste knuffel van je opvangmama.



Nacho
juni 2017 - juli 2017


Yael
juni 2017 - 28 juli 2017


 

 

Prit
februari 2017 - 25 juli 2017



Dag lieverd, Pritty prit

Het is al een week geleden dat ik je heb moeten laten gaan. Nooit gedacht dat ik het daar zoooooo moeilijk mee heb. We hadden je nog graag heel lang bij ons gehad maar het mocht niet zijn. VOOR ALTIJD IN MIJN HART.
Het ga je goed daarboven bij je mama en broertjes en zusjes

Je opvang mams en paps

Baloe
14 juli 2017 - 15 juli 2017

Shelby
juni 2016 - 14 juli 2017



Boris
februari 2017 - 13 juli 2017



Nia
juni 2017 - 13 juli 2017



Bredero
juni 2017 - 12 juli 2017



Sarah
7 juli 2017 - 8 juli 2017


Maaike
januari 2017 - 6 juli 2017



Noodles

april 2017 - 6 juli 2017



Heey lieve kleine man.

Een paar weken geleden verliet je ons plotseling en werd mij gevraagd een verhaaltje te schrijven. Dit wilde ik natuurlijk met alle liefde doen, maar kostte mij meer moeite dan ik had gedacht. Zoveel verdriet van jou plotse overlijden en zoveel vragen die mij voorbij zijn geschoten: wat als? Maar ik moet juist aan de goeie dingen denken de dingen die troost geven zoals de liefde die jij nog gekend hebt, het spelen en kroelen met de andere katten en de hond. De lieve mensen die op bezoek kwamen en na een poosje je vertrouwen wonnen om je even een lekkere kriebel over je bol te geven. Wat was jij een dapper klein ventje, je hebt enorm hard gestreden. We waren allemaal zo verbaasd hoe goed je vooruit ging in je herstel nadat je van achteren volledig verlamd was. Uiteindelijk putte jij je kracht uit de andere katten, je zag ze rondlopen en och wat wilde jij toch graag mee doen. Als motivatie riep ik ze telkens de woonkamer in zodat je je best zou doen met de oefeningen. Ondanks de pijn ben je altijd dapper gebleven en liet je het toe dat ik je mocht helpen, dat ik je verband mocht verschonen en de wonden mocht verzorgen. Alle opvangertjes krijgen hun eigen plekje in mijn hart, maar sommige zoals jij veroveren toch weer een apart plekje en dat wist ik vanaf het moment dat ik je ben gaan halen. Het zag er namelijk niet goed uit voor jou. Lieve schat, het was kort maar speciaal, het is vreselijk dat je ons zo plots hebt verlaten, maar nu heb je gelukkig geen pijn meer en heb je rust.

Ik mis je lieve kleine Noodles❤❤😢

 

Morris
juni 2017 - 6 juli 2017

 

Nozem
juni 2017 - 5 juli 2017



Muisje
december 2016 - 4 juli 2017

Lief klein Muisje
Als een klein bang hoopje kwam je bij mij terecht. Kleine muizenstapjes wel gemaakt, op weg naar ooit een thuis, maar nu weer terug bij af. Zo leek het. Weggekropen in een holletje waar je amper te zien was bracht je je eerste dagen bij mij door. Maar toen je eens niet door had dat ik stiekem naar je was blijven kijken zag ik je nieuwsgierig tevoorschijn komen. Dat gaf mij hoop en ik zei je: 'let maar op, wij worden vriendjes.' Binnen 3 weken knuffelden we elkaar plat. Ik noemde je Tijgertje, om je zelfvertrouwen te geven. Je gezichtje klaarde elke dag meer op. Ik kreeg de liefste kopjes en je neusje duwde je zo hard je kon tegen de mijne. Je knorde zodra ik je aankeek. Wij waren vriendjes! Het is ons niet lang gegeven lieve Muisje. Je had ineens geen zin meer in eten en bleek ziek. Heel ziek. En nu heb ik je moeten laten gaan klein vriendje. Maar je hebt je in die korte tijd genesteld in een mooi plekje in mijn hart lieve schat. Blijf daar maar lekker zitten. Je bent nu thuis bij mij. Dag mooi Muisje. Dankjewel voor al jouw knuffels. ❤


Shen
mei 2017 - 30 juni 2017



Mademoiselle
28 juni 2017 - 30 juni 2017



Rakan
juni 2017 - 27 juni 2017

Nami
april 2017 - 27 juni 2017

Jhin
mei 2017 - 26 juni 2017

Ieke
april 2017 - 26 juni 2017

Eva
april 2017 - 25 juni 2017

Willy
mei 2017 - 24 juni 2017


Xajah
juni 2017 - 21 juni 2017

Beethoven

11 juni 2017 - 19 juni 2017

 

Fievel
15 juni 2017 - 19 juni 2017


Pepita
10 juni 2017 - 16 juni 2017

 

Mocca
5 juni 2017 - 7 juni 2017



Sterre
1 juni 2017 - 2 juni 2017



Eppo
4 mei 2017 - 20 mei 2017

Menno
12 mei 2017 - 17 mei 2017

Marvin
13 mei 2017 - 14 mei 2017

 

Noortje
april 2017 - 4 mei 2017



Milan
januari 2017 - 30 april 2017


 


Zenn
18 april 2017 - 23 april 2017

Jake
april 2017 - 22 april 2017



Mailo
december 2016 - 30 maart 2017


Pluisje
maart 2017 - 22 maart


 


Bart
februari 2017 - 17 maart



Basje

februari 2017 - 17 maart

Casper
januari 2017 - 22 februari




Merlijn
22 januari - 27 januari




Scarlett
28 december 2016 - 18 januari 2017



2016


Datum binnenkomst - Datum overlijden

Vinnie
juli 2016 - 12 december 2016



Hannah
oktober 2016 - 10 december 2016



Charlotte
november 2016 - 5 december 2016




Ria
oktober 2016 - 2 november 2016


 


Robin
augustus 2016 - 29 oktober 2016


 

Tuimel
1 augustus 2016 - 21 oktober 2016


 

Tuimeltje is niet meer

Tuimeltje is vertrokken,
ze vond dat het tijd werd.
Een aaitje en een kusje, lekker tussen de warme dekentjes op de bank.

Het prikje voelde je niet meer, je had geen pijn. Je sloot gewoon je oogjes.
Nu mag je daarboven zoveel eten als je wil, en weet je? Daar mag je groeien. Daarboven word je een grote meid. Dag schatje x
Sabine en Peter


Lex
september 2016 - 20 oktober 2016


Nala
15 oktober 2016 - 19 oktober 2016



Boris
13 oktober 2016 - 14 oktober 2016



Prutske
12 oktober 2016 - 12 oktober 2016

Relaas van een veldwerkster:

Pfff, kben er niet goed van. Nog nooit zo'n situatie meegemaakt, en ik zal het nooit meer vergeten, ons arm Prustke. Haar leven was veel te kort en het einde veel te hard voor eender welk diertje, zwijg stil een kitten van 3 maand  :-(

Ik kon haar meteen pakken door haar kalm te benaderen, en met een handdoek had ik haar meteen in mijn armen.

Onderweg naar de dierenarts hoopten we nog dat het 'goed' zou komen, een katje als Brokkeltje hoopten we, in het slechtste geval. Prutske liet me haar de hele tijd aaien en zo bleef ze ook wakker. Die naam is ze waardig, ze was een schatje.
Saskia hielp ons meteen. Ze zei meteen dat het er erg slecht uitzag na het onderzoek maar dat de scan duidelijkheid zou brengen. Ze had helemaal geen pijn reactie voor de scan, in geen pootjes of staart. Haar blaasje stond erg dik en de vliegen waren haar al te lijf aant gaan langs haar poepje.
Ik kon snel naar huis, tijdens de scan, om Garfield te halen voor zijn chip & vaccinatie zaterdag is er al een kennismaking/plaatsing voor hem.

Toen we terug waren kon Saskia meer vertellen en mocht ik mee voor de scan van Prutske te zien, het was het allerslechtste nieuws. En dan belden we met Sabine en toen hoorde ik ook jou hardop hopen door de telefoon. Ook meteen hopen dat het mss wel zoals Brokkeltje zou zijn.

Maar al dat hopen heeft niets meer kunnen helpen, Prutske zou het niet meer kunnen redden en had erg veel pijn. Ze had een heel lelijke breuk in haar rugje. Niets zoals Brokkeltje en geen hoop meer.

Ik heb afscheid genomen, als dat enigsinds bestaat op zo'n manier van zo'n klein lief pluizenbolletje en we hebben haar zachtjes laten gaan, arm arm klein Prutske toch :-( :-(
We maakten een mooi pootafdrukje van haar en dit kreeg ik mee. Ik heb zelf een mooie foto van Prutske, van onderweg naar de dierenarts. Nu is ze niet naamloos, gezichtloos of zomaar vergeten. Ze heeft een mooi plaatsje gekregen.

Zo jong, zo klein, zo lief en zoveel pijn moeten kennen, ik kan het niet bevatten.

Rust zacht lieve schat,we kenden je maar heel eventjes maar zullen je nooit vergeten Prutske.

Loni
september 2016 - 12  oktober 2016

Norbert
augustus 2016- 10-oktober-2016

Lyam
eind september 2016-9 oktober 2016

Lee
27 september 2016- 8 oktober 12016

Prince
22 september 2016-7 oktober 2016

Mijn lief mannetje Prince,

Helemaal uit Frankrijk meegereisd.. .. Kwam je gezellig bij ons spelen.
Hier was het niet slecht. Warm, lekker eten, en maar liefst 5 vriendjes om mee te spelen. We hebben jou echt wel zien genieten.  Vier vriendjes werden groot en druk. Zij gingen naar een ander gastgezin waar meer ruimte was. Jij bleef hier met je vriendinnetje prinsesje Zaya.
Tot onze grote schrik bleek Zaya een hart afwijking te hebben en kort na haar diagnose stierf zij. Jouw vriendinnetje, jouw prinsesje. Jij was verdrietig. En daarbij was je sinds een paar dagen ook nog eens niet zo lekker. Je werd ziek…
Wij wilden niet jou ook nog verliezen. Alles hebben we gedaan. Overal aan alarmbellen getrokken voor hulp. De dierenarts werd gek van onze telefoontjes. Wij trokken er ons niets van aan. Alles voor onze Prince!
Ik zag je achter uit gaan. Mijn schatje, mijn lief mannetjes, kom nou, vecht nou…
In de nacht zag ik dat jij het heel zwaar had. Ik heb je bij me gepakt, ik heb je gewiegd.
Alle wiegend ben je zachtjes vertrokken. Mij in tranen achter latend.
Lieve, mooie, schattige Prince. Zoveel mensen hielden van jou. Er stond al een gouden mandje voor je klaar!
Nu speel maar weer lekker, samen met je vriendinnetje Zaya. Op een plek waar ziekte niet bestaat.

Dag mijn mannetje. Kusje op je kopje van je opvangmama’s.

 

Zaya
eind augustus 2016 - 4 oktober 2016
 
 

Lieve kleine Zaya,

 

Ons prinsesje, ons kleine meisje. Ik moet een verhaaltje schrijven over jou. Over jouw veel te korte leventje kan ik zoveel vertellen. Maar dat we zo ineens afscheid van je hebben moeten nemen, daar heb ik gewoon geen woorden voor….

Je kwam een paar weken geleden bij ons binnen. Een kitten alleen gevonden. Er leek verder weinig aan de hand. Je sliep, je at goed, je groeide.  Alleen je naveltje was wat ontstoken. Ritje dierenarts… Je kreeg een kuurtje en wat zalf. Het zou wel genezen ..  Na een paar dagen zagen we al een hele verbetering.

Wel viel ons op dat je achter bleef tegenover je leeftijd genootjes en veel en diep sliep. Ook raakte je snel vermoeid. We namen je dan apart en speelden met je zonder dat jij je moe moest maken. Liggend op je rug werd je geamuseerd. We zagen je genieten. Ook zagen we dat jij je minder goed warm kon houden.. Met een warm sokje tot truitje gemaakt was ook dat probleem de wereld uit.

Voor de zekerheid gingen we toch met jou weer even langs de dierenarts. En daar kregen we verschrikkelijk nieuws. Jij had een hart afwijking!

Jouw verhaal en mooie foto kwam op facebook. Gelukkig zagen we reacties over katjes die lang leefden met een hart afwijking. Dat hoopte we voor jou ook.

We raakte zo aan jou gehecht. We begonnen al te fantaseren… Is er een mogelijkheid om voor Zaya hier een thuis te maken. Wij wilde jou best heel lang verzorgen. Jou amuseren als je te moe was om te spelen. Jou knuffelen en wiegen tot je sliep.

Maar op een avond, veel en veel te snel, sloeg het noodlot toe. Je hartje sloeg op hol. Je longetjes liepen vol vocht en je haalde geen lucht meer. Op een late zondag avond werd de dierenarts gebeld en hij kwam meteen voor jou…. Maar ook hij kon niets voor jou betekenen. Je hartje had het begeven, je kon niet worden gered. Hooguit konden we je leven iets rekken. Maar dat zou ook jouw lijden iets rekken betekenen. We hadden geen keus… we moesten je laten gaan….

Klein lief prinsesje Zaya. We hebben zoveel mooie foto’s van jou. Zoveel mooie herinneringen in zo een korte tijd opgebouwd. Daar gaan we aan vasthouden… Ook weten we dat heel veel mensen hebben mee geleefd. Je was geliefd. Ik weet zeker dat je dat gevoeld moet hebben.

Maar toch…we missen je zo…Jij blijft voor altijd ons lief klein prinsesje Zaya!

 

 
Romeo
september 2016 - 1 oktober 2016

 

Lieve kleine Romeo.

Nog niet klaar om geboren te worden, werd jij op de wereld gezet. Een prematuurtje.

Met 3 kregen jullie de slechtste start ooit. Te vroeg geboren en geen mama om voor jullie te zorgen.

Er werd gezocht naar een mama poes die jullie kon voeden en de nodige warmte en liefde kon geven. Die werd gevonden en even mochten jullie van haar genieten. Helaas duurde dat geluk niet Lang. Deze mama had geen melk meer.

Een van jullie stierf… er werd alles op alles gezet voor de overgebleven 2. . Iedereen was heel bezorgd en wilde het allerbeste voor jullie. Er werd een plek in een couveuse gezocht  en gevonden . Helaas mocht het ander kleintje hier niet meer van genieten. Het stierf.

Degene die jou bracht en zo liefdevol had opgevolgd gaf je de naam Romeo.

Kleine Romeo kwam hier in de couveuse. Even waren we heel hoopvol. Je zoog prima aan je flesje. Dronk genoeg, kwam bij in gewicht. Na het flesje ging je motortje aan…prrrrrrrrrrr. Tevreden klein ding.

Op een ochtend dronk je minder. De alarmbellen gaan dan meteen aan. Extra warm…extra opletten.

Je werd slapjes, je ademde moeizaam. Even leek het erop dat je koorts had. We pakte je tegen ons aan. Lichaamstemperatuur. Niet te warm niet te koud. Nadat je weer even in couveuse had geslapen voelde je koud aan. Ondertemperatuur. Zuigen lukte niet meer. Je temperatuur goed houden lukte niet meer… je kreeg het zwaar. Een hele nacht heb ik je tegen me aan gehouden. Gewiegd, gerust gesteld, je kopje hoog om genoeg lucht te kunnen halen.  Het werd te zwaar voor jou. Ik kon niet anders, ik moest je laten gaan… In mijn handen, overladen met kusjes, ben je zachtjes vertrokken.

Lieve, lieve Romeo… je mocht maar 10 daagjes oud worden. Zoveel mee moeten maken in 10 dagen.

Ik had het je ze anders gegund. En ik niet alleen, er stond zelfs al een gouden mandje voor je klaar bij de mensen die de strijd voor jou waren aangegaan.

Het is zo oneerlijk.…  We hopen dat je in je korte leven gevoeld hebt dat je geliefd was. Dat je de warmte en liefde hebt mogen ervaren.

Rust zacht lieve Romeo, je blijft voor altijd in ons hart!

Een laatste kusje op je piepkleine hoofdje van je opvangmama!

 




Lucky
september 2016 - 25 september 2016



Diaz
augustus 2016 - 24 september 2016

 
Lieve Diaz, mooie kanjer van me,

Toen ik je eerste foto zag, was ik verliefd. Ik grapte nog tegen Rob “gelukkig was hij er nog niet toen het opendeurdag was bij buddy kat, of we waren weer een kindje rijker”. Kort daarna volgde het nieuws dat je in de laatste fase van nierfalen was aanbeland en dus niet meer lang zou leven. Ik vond het zo sneu dat je die laatste periode van je leven in een asiel zou moeten doorbrengen. Hoe huiselijk buddy kat ook is, en hoe lief de verzorgers ook zijn, een terminaal katje verdient knusheid, gezelligheid, liefde en stabiliteit, 1 gezicht om zich aan op te trekken. Dus ik stelde me kandidaat om jou hier in huis te nemen. Ik hoopte op maanden, en vreesde voor weken, maar nooit nooit nooit had ik gedacht dat het maar dagen zouden gaan zijn.

Mijn lieve Dizzie, hoe kort je verblijfje hier ook was, je kon ontspannen en je hebt genoten. We hielden van elkaar vanaf het moment dat ik je kopje kuste in buddy kat, en die liefde zal voor altijd blijven hangen. Vandaag voelde ik dat je het niet lang meer zou trekken. Je kreeg nog enkele van je lieve verzorgsters op bezoek, en jullie namen liefdevol afscheid van elkaar. Maar toen zuchtte je, en zagen we het allemaal: jij was op.

Een laatste ritje richting dierenarts, waar je zachtjes van ons heen bent gegaan. Ik heb je in je mooie grote oogje gekeken tot je dit zachtjes sloot, en ben je blijven strelen tot je hartje ermee ophield. Lieve Diaz, ik had je graag langer bij me gehad, veel langer, maar tegelijkertijd ben ik óngelofelijk dankbaar voor elke dag die we samen hebben doorgebracht, in elkaar verstrengeld.
Lieve man, ik ga je missen.

Neusje,
Van je opvangmama <3 
 
Kenzie
augustus 2016 - 23 september 2016
 
 
Aller liefste meisje

Het zat je niet mee....

Eerst verloor jij je kleine broertje Mauzy.
Na 1 dag kreeg je 3 stiefzusjes Sestri, Svetlina & Cherno. Wat was je blij dat je niet meer alleen was. Toen werd je stiefzusje Sestri ziek ze had ademnood met een longontsteking, maar gelukkig knapte ze snel op dat ze weer naar huis mocht; toen waren jullie allemaal weer samen.
3 dagen daarna kreeg jij op eens flinke diarree uit het niks, we zijn samen verschillende keren bij de dierenarts geweest. Je 2 andere zusjes kregen na 4 dagen ook diarree toen hebben we weer een bezoekje gebracht aan de dierenarts. Toen kreeg jullie sterke medicatie wat bij je zusjes wel aansloeg maar bij jou niet. Ook alle andere dingen sloegen niet aan dus werd je melk met rijst water en met licht verteerbaar voer gemengd, zodat je toch aan gewicht ging toe nemen want je woog maar 205 gram en je was al 4 weekjes.
We bleven samen maar vechten ook al bleef je gewicht stil staan. Om de 2 dagen ging je in een badje met baby olie want door de diarree was heel je buikje, kontje en pootjes helemaal open. We hebben verschillende zalfjes geprobeerd en niks wilde helpen maar ineens sloeg de zinkzalf aan en je buikje heelde en zag niet meer rood.
Afgelopen week ging het zelfs al wat beter met de diarree het begon eindelijk op zalf te lijken. Ook wilde je zelf naar de kattenbak om te plassen dat de couvese geen optie meer was het ging zo goed dat ik de stoffen bench op had gezet met extra 2 lekkere warme snuggle's erin met fijne smoezel dekentjes, knuffels en je stiefzusjes. Overdag bleef de bench open ook kwam je toen vaker om een flesje vragen die ik dan met veel liefde
voor je deed maken elke dag nam je gewicht met kleine stapjes toe, wat was ik trots op je!
Woensdag had je z'n goede dag je dronk bijna alle flesjes leeg. Wat er nu in de nacht mis gegaan is dat kan ik nog steeds niet begrijpen...
Ohh wat schrok ik in de hele vroege ochtend dat ik je voor je mandje vond zo ijskoud
even dacht ik dat je al een sterretje was maar toen ik je oppakte begon je gelijk te piepen
ik heb je zo goed mogelijk proberen op te warmen maar zonder hulp zou dit me niet lukken. Om 6.30 zijn we naar de dierenarts gegaan toen we daar kwamen voelde je al wat warmer maar je was nog zo koud van binnen dat je temperatuur niet meetbaar was
je hebt daar zoveel verschillende prikjes gehad dat ik bang was dat ze je helemaal lek zouden prikken.
Met heel veel pijn in me hart heb ik je daar moeten laten ik heb je nog helemaal bedolven met allemaal liefdeskusjes en woordjes.Kort na 9.00 kreeg ik het telefoontje dat je er niet meer was en dat je naar je kleine broertje was gegaan.
Lief mini meisje we hadden samen zo hard gevochten maar helaas zou ik je nooit zien opgroeien.

Heel veel kusjes en liefs van je opvangmama

Finn
 
april 2016 - 19 september 2016


 
Mijn Finneke is niet meer.
 
De ontstekingen in zijn mondholte en tong waren met alle medicatie die hij had gekregen niet onder controle te krijgen. De aids had toegeslagen en hoe Finn met ons ook vocht, hij kon de strijd niet winnen. Finn zat graag bij mij op schoot, maar op het laatst was dit voor hem al teveel doordat hij pijn had. Toen wist ik dat zijn tijd was aangebroken.
Met pijn in het hart maar wetende dat dit voor hem de beste oplossing was, heb ik hem los moeten laten.
Finn, bedankt voor onze mooie tijd samen die helaas te kort mocht duren, 
 
Je opvangmama x
 
Sophia
 
3 september 2016 - 11 september 2016
 
Dag lief Sophiaatje

Veel foto's had ik nog niet van je gemaakt, na elke flesenvoeding viel je heel tevreden  meteen in slaap.. Tot afgelopen vrijdag, toen merkte ik al dat er iets niet in orde was. Je was niet tevreden na je flesje, je piepte nog wat na. Gisteren was het helemaal dramatisch, ik kreeg je amper stil. Ik werd alleen maar stiller, want als het niet goed met jou, krijg ik een steen op mijn maag en wil ik jou een beetje rust instralen. Maar ik faalde. Twee intensieve dagen, met vanavond: het afscheid.
Je mocht niet groeien, hoe oneerlijk. Je was en bent een heel mooi kittentje en je spinmachientje hoor ik nog steeds, want het piepen wil ik vergeten x
 
Zola
25 augustus 2016 - 28 augustus 2016

 

Lieve Zola,

 

Met maar liefst 7 broertjes/zusjes kwam jij bij ons.  Stuk voor stuk veel te klein voor jullie leeftijd.

Jij nog geen 100 gr. Er werd gretig van het flesje gedronken, behalve jij . Jij had geen trek. Jij wilde aldoor slapen, liefst in foetus houding. Heel rustig en kalm, dat wel.

Wij besloten dat het beter was als enkele zusjes vertrokken naar een ander lief gastgezin zodat voor allemaal wat meer tijd was. Zo kon ik vooral jou meer aandacht schenken.

Gister werd je ineens actiever. Je begon wat rond te scharrelen, kreeg een beetje interesse in je omgeving. Je gewicht was boven de 100 gr en wij kregen hoop.

Je kwam op facebook. Je was duidelijk heel erg geliefd door heel veel mensen.

In de nacht werd je weer stiller. Je dronk nog nauwelijks. In de ochtend zag ik dat het heel slecht ging. Ik heb je alles gegeven wat je nodig had. Daarna ben je in een dekentje gerold lekker tegen mij aan komen liggen. Zoals jij dat zo graag had. Zo ben je langzaam , heel zachtjes vertrokken…

Lieve klein mupke. We vergeten je niet! Je was een strijder maar dit kon je niet winnen.

Rust zacht nu mijn kleintje!

Een laatste kus op je lieve bolletje van je opvangmama’s.



Bialy
juli 2016 - 25 augustus 2016
 
 
 
Vondel
augustus 2016 - 25 augustus 2016
 
 
Lieve Vondel,

Mooi, vrolijk, vinnig sterk katje van me. Jij was de kartrekker van de drie, jij nam je vriendjes altijd op sleeptouw. Daarom is dit nog moeilijker te vatten.
Jij sterke beer, daagde je zieke vriendjes uit, je zijwaartse sprongetjes impulsief en ongedwongen. die ondeugende blik.  We moesten zo lachen om je. Vondeltje. Vondeltje.
Ik ging een dagje werken in ons asiel Villa Vagebond, en nam je vriendjes mee. Zij waren ziek en hadden extra hulp nodig, jij zou je wel redden tussen onze grote binken. Eten en drinken voldoende.
Maar had ik het even goed mis.
Ik kwam in de avond thuis en je was beroerd. Peter waarschuwde me. Dus ik liet alles vallen, en alle aandacht ging naar jou, alle zorg, medisch ingrijpen. Je vloog weer,  het deed je goed, je was weer vertrokken, uitbundig.
Een zucht van verlichting.
Ik wist niet dat de dood je in de greep had.
Vandaag had je weer een dip, dus alle zorg ging naar jou. Ik deed alles wat in mijn macht lag. Je was stabiel, ook Peter hielp keihard mee. Maar het onderbuik gevoel zei me dat je echt  naar de dierenarts moest. De afspraak werd gemaakt, de volgende morgen zou je bekeken worden.
Toen kwam de doodskreet, totaal onverwachts, volledig te snel, te raar, te stom.
We zijn 's nachts gaan rijden en je lag zo kalm in mijn handen, ik wilde zo voorzichtig zijn. Je lieve hoofdje, je guitige oogjes, niets meer.
Lieve Vondel, mijn schat, we lieten je gaan. Ongeloof. Jij was weg.
Spring-in-het veld, wat schuchter, je mooie blik, mijn god wat mis ik je.


Mauzy
augustus 2016 - 26 augustus 2016
 
Bobje, Fientje en WIeteke
12 augustus 2016 - 13 augustus 2016
 
3 kleine sterretjes, zo'n lage geboortegewichtjes en zo'n valse start... Rust zacht kleintjes...

Trixie
5 augustus 2016 - 9 augustus 2016

Ally
juli 2016 - 25 juli 2016
 
 
Lieve kleine Ally,
 
Een weekje geleden kwam je bij mij in de opvang om aan te sterken.
Je was erg ziek, dat was duidelijk te zien aan jou.
Ik wist meteen dat het heel moeilijk ging worden om jou erdoor te krijgen.
Je oogjes keken dankbaar naar mij, je genoot van de aaitjes en de kusjes op je koppie.
Na enkele minuten begon je motortje te ronken dat het een lust was om te horen.
Net toen ik dacht dat je 'de start' ging maken door zelf een beetje beginnen met drinken, ging het helemaal mis met jou.
Bij de dierenarts aangekomen was duidelijk dat FIP jou in zijn macht had.
We hadden geen andere keuze dan je te laten gaan.
Hoe pijnlijk deze beslissing ook is, deze strijd had je nooit kunnen winnen.
We moesten je behoeden zodat je 'katwaardig' over de regenboog kon gaan.
Dat was wel het minste dat we nog voor je konden doen.
Lieve kleine Ally, ik mis je en jij zal voor altijd een apart plekje in mijn hart hebben.
Dag mijn lieve meisje ..... xxx
 
Jouw opvangmama Bina

Manu
juni 2016 - 13 juli 2016

Timon en Pumba
10 juli - 11 juli 2016

Julien
30 juni - 4 juli 2016

 
Opi
begin juni - 2 juli 2016

Hummeltje
20 juni - 20 juni 2016
 
Juicy, Jax en Jake
10 juni- 11 juni 2016
 
Lieve Juicy, Jax en Jake,
 
3 hele kleine kittens werden er bij ons binnen gebracht, 71 gram. Zo klein, zo teer, zo kwetsbaar. Snel de warme couveuse in. Jullie dronken de eerste flesjes goed. 
Ineens werden jullie wat onrustig, mijn onderbuikgevoel zei me dat er iets niet klopte. 
Toen ging het snel. Jake verliet ons als eerst, Jax niet lang daarna. 
Juicy was een klein vechtertje, we hebben je nog sonde voeding gegeven, zuigen aan het flesje werd te zwaar voor je. 
Maar ook jij hebt de strijd verloren. In mijn handen ben je gegaan. 
Kleine lieverds, ik zal jullie nooit vergeten. 
 
Dikke kus, jullie opvangmama
 
Mini
6 juni - 9 juni 2016
 
Levi
2 juni - 6 juni 2016
 

Floyd
28 mei - 30 mei 2016



Cathy
22 mei - 29 mei 2016


 

Lieve, lieve Rosie-Cathy.

Net een week geleden kwam de vraag of jij bij ons mocht komen wonen. FeLV+, nog heel jong, pas 9 maandjes. Je zat in een bench op de faculteit.

Natuurlijk was je welkom. Hier zijn soortgenootjes met hetzelfde “probleem”.

We wilden jou graag nog een hele tijd laten genieten.  Je het katje laten zijn zoals dat hoort.  Met de andere katten rennen, spelen, vechten…. Doen waar jij zin in hebt en gewoon genieten van het leven!

Je kwam. Lief nieuwsgierig ding. Meteen het hele huis verkennen. Eens zien wie er zoal als speelkameraad kan dienen.. Het begon zo leuk. Mooie Cathy sloot meteen aan.

Maar veel en veel te snel sloeg het noodlot toe! Je at niet, je werd sloom, wilde niets meer. We zagen je bijna per uur achteruit gaan. 

We zijn snel met je naar de dierenarts gegaan. Het bleek niet goed. Je ziekte had jou al volledig in zijn macht. Dit werd een gevecht dat jij niet kon winnen.

We wilde je alle ellende besparen ,daarom moesten we je laten gaan..

Hoe oneerlijk, zo jong, nog zo weinig mogen genieten!  Waarom toch??

We  hadden jou zo veel meer gegund!  Nu kunnen we alleen maar hopen dat je gevoeld hebt dat er echt wel van je gehouden is!

Lief schatje, speel nu maar vrij waar en met wie jij maar wilt.

Je was maar even bij ons, maar je hebt je plek veroverd als “katje dat we nooit zullen vergeten, voor altijd in ons hart”. We zijn blij dat we jou hebben mogen leren kennen.

Rust nu maar zacht lieve Rosie-Cathy.


Irina

april 2016 - 19 mei 2016


 

Remy
14 mei 2016 - 15 mei 2016

 

Pol
14 mei 2016 - 15 mei 2016

Loeki
april 2016 - 12 mei 2016



Bartje
april 2016- 8 mei 2016

Fiezel
maart 2016 - 19 april 2016



Miep
12 april - 13 april



 

Lieve kleine mini Miepje,

Wij werden gebeld om jou te komen halen. Je mama zorgde niet voor jou. Daar lag je dan, piepklein, waarschijnlijk net een dagje oud. Wat een vreselijk slechte start. Wij gaven je een flesje en je zoog krachtig. Dat maakte ons blij, een goed teken!

De uren daarop volgend leken goed te gaan. Je piepte, je dronk, je sliep tevreden. Wij waren constant om je heen. Je sliep in de couveuse, maar onder toeziend oog van ons. Alles wat voor ons zo belangrijk schijnt te zijn, vervaagt op het moment dat je jong leven in handen hebt. Dan is nog maar 1 ding van belang... onze kleine Miep!!! Wij hadden dan ook snel in de gaten dat jij onrustig werd. Je had pijn, kon je plekje niet meer vinden.

Alles werd gedaan, alle toeters en bellen gingen rinkelen voor jou, klein ding.
Helaas lukte het niet, je was te teer, te klein.
Langzaam zagen we je gaan. In de handen van een van je opvangmama’s ben je uiteindelijk rustig weggeglipt.

We hadden je zo graag groot zien worden, zo graag weken lang alles aan de kant gezet voor jou. Het mocht niet zo zijn. Je hbet nu rust en vooral, geen pijn.

Speel nu maar fijn aan de andere kant, met alle vriendjes die wij eerder hebben moeten laten gaan. Je mocht maar een paar uur bij ons zijn, maar bent voor altijd in ons hart!

Dikke knuffel en kusje op je kleine kopje!

Liefs van je opvangmama’s Sonja en noémi.

 

Ben
2 maart 2016- 3-maart-2016

Verkleumd door kou en regen
Je kon amper nog bewegen
Onder een struikje, goed verstopt, 
Kijkend naar de enge wereld, weggepropt
Geluk, je werd opgemerkt door een voorbijganger!
Ongeluk, je was aangereden door een ander
Je uiterste best best doen, het was niet genoeg, daar ging je dan, te vroeg...
Ben, ik heb je maar even mogen kennen
Maar ik hoop dat je daarboven een leukere wereld mag verkennen
 
Klaas
28 februari 2016 - 2 maart 2016
 
 
Klaas is er niet meer .....
4 dagen geleden hebben we je verwelkomd in Buddy Kat. Je was ziek en had verzorging nodig. We merkten dat je bijna of niet at, je had het moeilijk met ademen, je was bang. Toch genoot je van de aaitjes op je koppie en duwde je zachtjes tegen onze hand om nog meer aaitjes.
Vandaag was de grote dag, op onderzoek bij ome Brecht met jou. 
We waren overtuigd dat als je tandjes getrokken werden, alles weer goed zou komen. Je klampte de pootjes rond de armen van de verzorgster toen ze je in de kattenmand wilde zetten. Je was zo bang, waarom? Tijdens de autorit heeft de verzorgster je meermaals geaaid door het deurtje van de kattenmand. Je duwde met je kopje tegen haar vinger, zo lief. Aangekomen bij de dierenarts was je heel kalm, te kalm. De verzorgster stelde je nog gerust dat alles goed ging komen.
Niets is minder waar!
Kanker had jou in zijn macht en je was niet meer te redden. Met heel veel pijn in het hart hebben we je moeten laten gaan. We hadden je nog zo graag geknuffeld en liefde gegeven, maar het mocht niet zijn.
Klaasje ..... 4 dagen ben je in Buddy Kat geweest en je pootafdrukjes staan in ons hart gedrukt.
Dag lieve jongen, geen pijn meer voor jou, we gaan je missen!
Het Buddy Kat team xx
 



Adoptie
kattenbemiddeling@zwerfkat.com
0031 (0) 6-27301673 (NL)
0032 (0) 475-749636 (B)
Steunen
Belgie
IBAN: BE11001382313048
BIC: GEBABEBB

Nederland
IBAN: NL29INGB0009480375
BIC: INGBNL2A

t.a.v. Zwerfkat in Nood II,
Postbus 58, 3630 Maasmechelen
Belgie



© VZW Zwerfkat in Nood II. Alle teksten, foto's en videomateriaal vallen onder het copyright van VZW Zwerfkat in Nood II.
Geen van deze teksten, foto's of video's mogen zonder schriftelijke toestemming gebruikt worden door derden.
ANBI Status
Provincie Limburg